Water | Fosforverwijdering

Afdrukken

Fysicochemische waterzuivering: fosforverwijdering

Doel

  • Fosforverwijdering, fosfaatneerslag
  • Bijkomende of gecombineerde fluorideverwijdering en sulfaatverwijdering

Principe

Door de geschikte chemicaliën toe te voegen aan afvalwater worden niet oplosbare fosforverbindingen gevormd die als neerslag eenvoudig verwijderd kunnen worden uit het afvalwater. Dit principe wordt zowel toegepast in biologische waterzuiveringsstations als in fysicochemische waterzuiveringsstations. Verschillende chemicaliën zijn mogelijk:

  • Kalkmelk (Ca(OH)2) is een sterke base en slaat fosfor neer als calciumfosfaat bij hoge pH waarden. Kalkmelk wordt voornamelijk gebruikt op fysicochemische waterzuiveringsstations en doet daar eveneens dienst voor het corrigeren van de pH, het verwijderen van zware metalen, het verwijderen van sulfaat en het verwijderen van fluoriden.
  • IJzertrichloride (FeCl3) en aluminiumchloride (AlCl3) zijn werkzaam bij neutrale pH en worden voor die reden ook toegepast op biologische waterzuiveringsstations.

In een biologisch waterzuiveringsstation wordt het gevormde fosforzout gebonden aan het bioslib waarna het samen met dit slib verwijderd wordt via de slibspui. In een fysicochemisch waterzuiveringsstation worden de gevormde vlokken vergroot met behulp van een polymeer en afgescheiden via bezinking of flotatie.

Zoals hierboven reeds aangehaald kunnen ook andere anionen zoals onder meer fluoride en sulfaat op een analoge manier verwijderd worden door het vormen van een niet oplosbare verbinding

Schema

Fosforverwijdering in een biologische zuivering door dosering van ijzerzout

Fysicochemische fosforverwijdering via kalkmelkdosering

Werkingskosten

Naast de investering in zuiveringsinfrastructuur zijn er ook werkingskosten verbonden aan het fysicochemisch verwijderen van zware metalen uit afvalwater. Hierbij wordt in eerste instantie gedacht aan de chemicaliënkost en de afvoerkost voor het fysicochemisch slib.

Aanpak van Trevi

Trevi tracht steeds na te gaan of de kost voor fysicochemische waterzuivering geoptimaliseerd kan worden mits bronbeperkende maatregelen of door bepaalde deelstromen afzonderlijk te behandelen. Op basis van jar tests worden de meest efficiënte chemicaliën en de geschikte doseringen bepaald waarbij een minimaal chemicaliënverbruik en een lage slibproductie worden vooropgesteld.