Water | Verwijdering van metalen

Afdrukken

Fysicochemische waterzuivering: metaalverwijdering

Doel

  • Metaalverwijdering, metaalontgifting
  • Specifieke verwijdering van zink (Zn), lood (Pb), arseen (As),koper (Cu), cadmium (Cd), molybdeen (Mo), tin (Sn), mangaan (Mn), chroom (Cr), ... 

Werking

Heel wat metaalhydroxiden zijn slecht oplosbaar in water. Deze eigenschap laat toe zware metalen uit afvalwater te verwijderen door hydroxiden toe te voegen (= pH verhogen). Elk metaalhydroxide kent een minimale oplosbaarheid bij een bepaalde pH. Om deze pH-waarde te bereiken wordt meestal gebruik gemaakt van kalkmelk (Ca(OH)2) of natriumhydroxide (NaOH). Door de metalen neer te slaan als een sulfide of door gebruik te maken van co-precipitatie met ijzer worden nog lagere concentraties aan metalen bekomen. Deze reacties kunnen deel uitmaken van het coagulatie-flocculatieproces in de fysico-chemische zuivering.

De gevormde hydroxidevlokjes worden vergroot met een polymeer en gravitair verwijderd in een bezinker of door afschrapen na een flotatie. Het gevormde slib wordt hierna ingedikt met behulp van bijvoorbeeld een kamerfilterpers of centrifuge en afgevoerd voor externe verwerking.

Eventueel dient het gezuiverde water nadien terug geneutraliseerd te worden.

Schema

Toepassingen

Het afvalwater afkomstig van de oppervlaktebehandeling van metalen of verontreinigd hemelwater van de opslag van schroot bevat vaak een hoge concentratie aan één of meerdere zware metalen. Vele zware metalen zijn kankerverwekkend of toxisch, zowel voor de mens als het milieu, en moeten om die reden uit het afvalwater verwijderd worden. Bekende voorbeelden van toxische zware metalen zijn lood, kwik, arseen en chroom.

Realisatievoorbeeld

Fysicochemische zuiveringsinstallatie: verwijdering van metalen

Werkingskosten

Naast de investering in zuiveringsinfrastructuur zijn er ook werkingskosten verbonden aan het fysicochemisch verwijderen van zware metalen uit afvalwater. Hierbij wordt in eerste instantie gedacht aan de chemicaliënkost en de afvoerkost voor het fysicochemisch slib.

Aanpak van Trevi

Trevi tracht steeds na te gaan of de kost voor fysicochemische waterzuivering geoptimaliseerd kan worden mits bronbeperkende maatregelen of door bepaalde deelstromen afzonderlijk te behandelen. Op basis van jar tests worden de meest efficiënte chemicaliën en de geschikte doseringen bepaald waarbij een minimaal chemicaliënverbruik en een lage slibproductie worden vooropgesteld.